Gespeeld

2016:

Tijdens de vierde editie van WadCultureel in Waddinxveen hebben wij op 10 september ons gepresenteerd op de Cultuurmarkt rond het Gouweplein en in Cultuurhuys” De Kroon”. Naast een representatieve cultuurkraam op de markt, hebben we een scene gespeeld uit nieuwe avondvullende voorstelling ”Bravo!!” Ook was er een voorproefje te zien van de de eenakter “Blauwe Bruiden”. En natuurlijk mocht de levende poppenkast met Jan Klaassen en Katrijn  niet ontbreken.

De opkomst viel misschien wat tegen, maar we zijn blij dat we op deze manier hebben mogen laten zien wat er de komende tijd op het programma staat van ToiToi.

Stookolie & Sangria

Dit toneelstuk van Toi-Toi is gespeeld op 22 en 23 april!!!

“Stookolie & Sangria” is geschreven door de Haarlemse toneelgroep Het Volk. Het is van hetzelfde kaliber als waar wij in 2011 succesvol “Gebakken Meeuw” van speelden.

De regie was in handen van Kitty Schrever met ondersteuning van Mieke Bruining. Belichting/techniek : Wes van Rijnsoever.

Dit humorvolle toneelstuk speelt zich af aan de Spaanse Costa en zit vol met onverwachte ontwikkelingen! “Met z’n tweetjes genieten van een zonnige vakantie aan de Spaanse kust, mooi hotel, lekker eten….. maar dan………..”
Er werd gespeeld door: Monique Wassenaar, Corrie Korver, Robert Roks, Gerben Nieuwland en Henk Keuken. Verder werken mee Katia Bergsma en Liz van Kampen.

Het was een groot succes!! Voor een impressie van de voorstelling, kijk snel naar de  foto’s

 

 

2011:

Eenakter “Tussen de Rails” van Peter Römer.

Regie Kitty Schrever / Mieke Bruining
Tussen de Rails

“Tussen de Rails” handelt over 2 “collega’s” die elkaar bij toeval op het station ontmoeten. Daar ontspint zich een verrassend spel van macht en onmacht. Een boeiende eenakter waarin tragiek en humorvolle situaties in elkaar overlopen.

Spelers: Corrie Korver en Corrie de Knikker.

Deze eenakter is gespeeld op 8 oktober tijdens het 10e Cultuurfestival Waddinxveen (7 en 8 oktober).Maar ook op 18 en 19 novemberin het Zoldertheater aan de Kanaalweg.

 

Eenakter “Gebakken Meeuw” van Het Volk.

Regie Kitty Schrever / Mieke Bruining / Wes van Rijnsoever.

 

Gebakken Meeuw

“Gebakken Meeuw” gaat over leven, overleven en over leven na de dood. Zware kost zou je denken, maar het tegendeel is waar: hilarisch, doorspekt van humor en vol heerlijke teksten.

Spelers: Liz van Kampen, Bert Klijn, Gerben Nieuwland en Henk Keuken.

Deze eenakter is gespeeld op

18 en 19 november

in het Zoldertheater aan de Kanaalweg.

 

 

 

2010:

Eenakter “Belladoc” van Pascale Platel

Regie Mieke Bruining

 

Pascale Platel

Deze eenakter is gespeeld op

Goudse Eenakter Festival

(24, 25 en 26 september)

&

Waddinxveense Eenakter Festival

(8 en 9 oktober)

Website: http://www.pascaleplatel.be Spelers: Liz van Kampen, Corrie Korver, Walda Bolleboom en Gerben Nieuwland.

 

 

2008:

Eenakter “Vissen” van Cocky van Bokhoven

Regie:Henk Keuken, Regie assistente: Mieke Bruining, Tekst behandeling:Kitty Schrever, Geluid/Techniek:Johan de Vries

 

Ga mee vissen, Patty en Isa zijn er klaar voor.
Het water is helder, en kabbelt zacht tegen de oever.
Niks geen blauwalg, niks geen botulisme.
Gewoon, alles perfect, lekker naar je dobber turen.
Rust, geen gezeur, geen stress.
Ja, dat is genieten, dat is vissen.


Maar wat als er……………………………….?

Rolverdeling:
Patty: Walda Bolleboom
Isa: Liz van Kampen

Verder speelden mee:
Kitty Schrever, Corrie Korver,
Carina Bos, Mieke Bruining
en Corrie de Knikker.

: Deze eenakter werd gespeeld op de volgende eenakterfestivals:

* Gouds Eenakter Festival (EAF) 2008 (26/27/28 september)

* Waddinxveens Eenakter Festival 2008 (10/11 oktober)

 

 

 

Avondvullende voorstelling “Gekookt ei” van Paul Haenen

Regie: Yvonn Krijnberg
 
Gekookt Ei

Het is een nacht
Die je normaalnooit in films ziet.
Het is een nacht
Die wordt bezongen in  geen enkel lied.
Het is een nacht waarvan ik dacht dat ik hem nooit beleven zou.
Maar op 18 en 19 april beleven hem met jou!

Kees . . . . . . . . . . (Henk Keuken)
Babette. . . . . . . . (Kitty Schrever)
Moeder. . . . . . . . (Corrie Korver)
Paul. . . . . . . . . . . (Gerben Nieuwland)
De bovenburen. . (Mieke Bruining en Martien Oskam)

Yvonn
(met excuus aan Guus)

Gespeeld op 18 en 19 maart 2008

De Nederlander Paul Haenen (1946) was oorspronkelijk radiojournalist. In de loop der jaren ontpopte hij zich als auteur, regisseur en acteur/performer. Momenteel is Haenen het meest bekend als vertolker van een aantal alter-ego’s, waarvan Margreet Dolman de beroemdste is, waarvoor hij zelf de teksten schrijft en die optreden in zijn theater- en televisieshows. Behalve als toneelschrijver en performer is Haenen actief als romancier, liedtekstschrijver, stemacteur en uitgever van een tijdschrift. Het werk van Haenen is doorspekt van een grote dosis humor. Zijn meeste theaterteksten zijn (soms ook tragische) komedies. In Amsterdam heeft Haenen zijn eigen theater, het Betty Asfalt Complex, waar hij samen met zijn levenspartner het artistiek en zakelijk beleid voert.

 

 

 

2007:

Eenakter “Plaza Hotel”

Regie: Kitty Schrever

 

De eenakter is gebaseerd op het 3e bedrijf uit het toneelstuk “Plaza Suite” van Neil Simon

Deze eenakter werd gespeeld tijdens het Waddinxveens Eenakter Festival 2007 (12/13 oktober)


Avondvullende voorstelling “Eten” van Cock Dieleman

Regie: Kitty Schrever

Deze voorstelling werd gespeeld op 20/21 april


 

2006:

De eenakter “Een cocktail ‘Pinter'”, gebaseerd op een viertal “sketches” van Harold Pinter

Regie: Henk Keuken

Harold Pinter

Harold Pinter is een van de meest vooraanstaande Britse auteurs. Hij schreef in zijn carrière 32 toneelstukken, maar ook 24 scenario’s voor tv en film. Hij gaf ook proza en poëzie uit.In 1957 debuteerde hij met de eenakter “The room”. Datzelfde jaar werd ook zijn eerste avondvullend stuk “The birthday party” opgevoerd. Zijn grote doorbraak kwam er met “The caretaker” in 1960.Vanaf de jaren 70 worden de toneelstukken van Pinter meer politiek getint. In 2003 protesteerde hij tegen de invasie van Irak door de Verenigde Staten.Pinter kondigde in 2005 zijn pensioen aan als een toneelschrijver. Hij blijft wel politiek actief en schrijft ook nog proza en poëzie. De auteur overwon kanker, maar blijft sukkelen met zijn gezondheid.

Deze eenakter werd gespeeld op de volgende eenakterfestivals:

* Gouds Eenakter Festival (EAF) 2006 (21/22/23 september) in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg.

* Waddinxveens Eenakter Festival 2006 (29/30 september).


Lokatie-theater i.s.m. “Onder Ons” en ‘Spin” op 1/8/15/22 april: “Boskoopmonologen” van Lijda Hiemstra-van Dijk, Hans Krüse e.a..

Regie: Egbert Balsma e.a.

 

In april 2006 vindt in de gemeenten Waddinxveen, Boskoop, Alphen aan den Rijn, Rijnwoude en Zoeterwoude het amateurkunstproject Oude Routes, Nieuwe Wegen plaats. Vijftien tot twintig grote en kleine projecten laten de regio bruisen van de activiteiten. Heel veel verenigingen en individuen uit de hele regio zetten zich in! Ze zijn begeleid door professionele coaches, hebben gewerkt in andere kunstvormen dan normaal en samengewerkt met verenigingen uit andere plaatsen uit de regio. De boerderij van Jan Boskoop staat in brand. De boerderij moest toch al worden afgebroken voor de HSL, maar dat hoeft nu niet meer. Vijf personen schilderen elk op hun eigen manier het beeld van de stugge boer die niet wilde wijken voor de spoorlijn. Zijn zus die vindt dat hij het allemaal fout heeft gedaan; de museumdirecteur die de boerderij wilde afbreken en weer opbouwen in zijn openluchtmuseum; de dementerende buurvrouw die het allemaal niet helder meer ziet; de dakpannenbakker die de boerderij ondanks de dreigende sloop toch van nieuwe pannen moest voorzien en degene die hem van het meest dichtbij heeft meegemaakt: Mies, zijn vrouw.

 

 

Avondvullende voorstelling: “Het geheugen van water” van Shelagh Stephenson

Regie: Carien van Ree

 

Niets is ooit helemaal afgelopen

De dag voor haar begrafenis komen drie dochters samen in het huisje van hun moeder op Schiermonnikoog. Het sneeuwt. De drie zussen graven in hun geheugen naar herinneringen die het beeld van hen zelf, elkaar en hun moeder scherp moeten stellen.

Ooit naar een te gekke begrafenis geweest?

Kun je herinneringen van elkaar afpakken?

Het geheugen van water: een stuk vol vuur(en) water, dat je voor altijd bezwangert.

Deze voorstelling werd gespeeld op 20/21 januari

 

Rolverdeling:    

Vi

 

Corrie Korver

Mary

  Rosita Geitenbeek

Teresa

  Walda Bolleboom

Catherina

  Chantal Maarschalkerweerd

Mike

  Bert Klijn

Frank

  Gerben Nieuwland
     
Produktie   Leden Toi-Toi
Licht   Wes van Rijnsoever
Aquarel   Corrie de Knikker

 


 

 

 

2005:

Waddinxveen Eenakter Festival 2005 op 7/8 oktober met de eenakter “Vis” van Ad de Bont.

Regie: Henk Keuken

 

“Vis” is een tragedie, die zich afspeelt in het vissersmilieu.Een visser, die niet terugkeert van zee…Een vissersvrouw, die blijft wachten…Een dochter, die gaat…

Deze voorstelling werd gespeeld op 7 en 8 oktober

 

Rolverdeling: Moeder Corrie de Knikker
  Dochter Carina Bos
Tekstbehandeling en Grime:   Kitty Schrever
Produktie:   Corrie Korver
Geluid/Techniek:   Johan de Vries
Belichting:   Nicor van der Spoel

 


 

 

 

2004:

Gouds eenakterfestival (EAF) op 24/25/26 september met de eenakter “Gloria” van Christine Geense.

Regie: Henk Keuken
(Winnaar van de “Ron de Groot Toneelprijs”)

 

  • Christine Geense is vierdejaars student drama/scenario aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zij heeft ons ook bijgestaan als dramaturge. Zij schreef Gloria in het tweede jaar van haar opleiding. Aanleiding was een krantenbericht, dat verhaalde over een vrouw in coma, die zwanger bleek te zijn van haar verpleger. Bij het schrijven heeft ze zich geconcentreerd op de volgende vraag: Kan een vrouw in coma ervaren, voelen, denken en teruggaan in de tijd?

     

     

    Rolverdeling:

    MEISJE

    Evie

    Carina Bos

     

    MEER

    Evie

    Machteld Mos

     

    NERGENS

    Evie

    Rosita Geitenbeek

    Productieleiding:     Corrie Korver
    Tekstbehandeling en Grime     Kitty Schrever
    Lichtplan     Wes van Rijnsoever

     


     

    Open dag van de ‘Brede School’ in Waddinxveen met een her-opvoering van de eenakter: “Open huwelijk”

    Regie: Wes van Rijnsoever
    (Winnaar van de “Dick Buster-trofee” in 2001)
  • Alweer een flink aantal poppenkast-voorstellingen

2003:

  • Gouds eenakterfestival (EAF) op 26/27/28 september met de eenakter “Nee, Koko” van Liesbeth Mende

    Regie: Dorotheé Beens.

 

Winnen en verliezen.

  Waar twee kijven hebben twee schuld.
Winnaar en verliezer.   Maar, is er wel schuld?
Kan een winnaar verliezer zijn?   Of liefde…
Kan een verliezer ook winnaar zijn?    

 

 

 

  • Avondvullende voorstelling: “Rode bessen”, gebaseerd op improvisatie. Regie: Cora Pol. Regie-assistentie: Nelie Gerritsen & Janjaap van Elst.

 

Het besef, dat elke bejaarde jong is geweest en ook een leven heeft gehad met liefde. verdriet, feesten, sex, passie, misdaad enz. intrigeert mij enorm. Het besef, dat er op sommige begrafenissen van oude mensen niets over hen gezegd wordt ontroert mij. Heeft er dan niemand van de daar aanwezigen iets te vertellen over dat leven? Het lijkt dan alsof ze er niet geweest zijn, voor niets hebben geleefd. Heeft er eigenlijk wel iemand naar hem of haar geluisterd? Waar zijn hun verhalen gebleven? Maar tegelijk komt dan de vraag: Waarom ergeren wij ons zo vaak aan bejaarden? Waarom geven mensen op een bepaalde leeftijd hun persoonlijkheid op en gaan ze op in de grijze “bejaarde” massa? Of zijn wij het die ze daartoe dwingen? Dit gegeven wilde ik graag met TOI-TOI uitwerken. De voorstelling is tot stand gekomen door te luisteren naar verhalen van de leden van TOI-TOI. De verhalen, die zij weer gehoord hebben van grootouders, ooms en tantes.

Cora Pol

 

 

 

  • Alweer een flink aantal poppenkast-voorstellingen.

2002:

  • 11 poppenkast-voorstellingen.
  • Animeer-Toneel tijdens de 90 jaar-reünie van de HALO (Haagsche Academie van Lichamelijke Opvoeding) in Sociëteit ” De Witte”.
  • Gouds eenakterfestival (EAF) op 27/28/29 september 2002 met de eenakter “De Wormen”. Regie: Yvonn Krijnberg.

2001:

  • Avondvullende voorstelling: “De knecht van twee meesters” van Carlo Goldoni. Regie: René Roza. Regie-assistentie: Yvonn Krijnberg.

 

Dit toneelstuk is geschreven op de grens van twee tijdperken. Met heeft nog alles in zich van de oude tijd: de commedia de’ll arte, het improvisatietheater met de vaste figuren. Toch kijkt de nieuwe tijd aI om de hoek: het literaire toneel, van A tot Z op schrift gesteld. Carlo Goldoni stelde traditionele rolfiguren als “de knecht”. “de oude gierigaard”, “het jonge meisje” en “haar minnaar” in dienst van het verhaal over de ongelukkige, onbereikbare liefde van twee mensen, die door de diensten van beider knecht alleen nog maar ongelukkiger en onbereikbaarder lijkt. Voor ons zijn zowel het thema van “de wisselende tijdperken” als het thema “hebzucht” de uitdagingen geweest bij het werken aan dit heerlijke speelstuk. De goed-bekkende vertaling van Erik Vos nodigde ons uit tot associëren en fantaseren. De Italiaanse oorsprong van “De knecht” deed ons belanden bij de allereerste pizzeria’s in Nederland, mandflessen chianti, plastic gondeltjes als souvenirs van de eerste buitenlandse vakanties, Willy Alberti als “tenore lyrico”, de film “Roman Holiday” met Audrey Hepburn, enz. Daarbij heeft elk personage in dit spel voor ons duidelijk iets hebberigs, in de trant van “ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken. Het lijkt wel of het parfum “Egoïste” het enige cadeautje is, dat men elkaar zou willen (of kunnen) geven. Uiteindelijk zal het Truffaldino, de knecht, ook in elk van onze voorstellingen lukken om twee meesters (en zichzelf) van dienst te zijn, zoals dat al een aantal eeuwen zo’n beetje elke avond wel ergens ter wereld gebeurt. Wij prijzen ons gelukkig ook dit jaar weer te mogen spelen in ons zoldertheater; dat speelt dit keer de eigenlijke hoofdrol: de witte vlakken waren er al, de balken heeft men ooit (voor ons?) rood geverfd. Wij hoefden er alleen wat groene vlakken aan toe te voegen om ons -met u – te wanen in het Italie van Carlo Goldoni en Willy Alberti.René Roza

 

 

 

  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “Open huwelijk”. Regie: Wes van Rijnsoever. Winnaar van de “Dick Buster-trofee”.
  • 8 poppenkast-voorstellingen.

2000:

  • Avondvullende voorstelling: “Dora Kremer” van Herman Heijermans. Regie: Nelie Gerritsen. Regie-assistentie: Cora Pol.

 

Dora Kremer is met herenboer Karel getrouwd omdat ze weg wilde bij de oude tante die haar heeft opgevoed. Na twee jaar huwelijk heeft ze spijt van die beslissing. Het dorpsleven deprimeert haar: de wekelijkse kaartavondjes, de braderie, de geboorte van tien biggetjes, er moet toch meer zijn in dit leven dan dat? Dan, onverwacht, verschijnt luitenant Ferdinand Smit ten tonele, de man uit de grote stad, de man van de wereld.

Over Heijermans: “Gewone mensen laat hij zien, met al hun angsten, onhandigheden en kleinzieligheid, en daarmee wekt hij naast een lach, ontroering op. Om wie we zijn; Om wie we zelf zijn.”

Nelie Gerritsen

 

 

 

  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “Circus op mijn verjaardag” van Emiel de Wild. Regie: Henk Keuken.
  • 18 poppenkast-voorstellingen.

1999:

  • Avondvullende voorstelling: “Madame De Sade” van Yukio Mishima. Regie: Janjaap van Elst.

 

Hoewel hij lijfelijk afwezig is, is de Markies De Sade toch de centrale figuur in dit stuk. Mishima observeert in het stuk een vijftal vrouwen in hun relatie tot De Sade en tot elkaar. Van theatrale actie is geen sprake, alles speelt zich af in de dialogen en monologen. De woorden van de vrouwen schetsen stukje bij beetje het portret van De Sade. Zowel De Sade, als Mishima werden gefascineerd door een aantal zaken als bloed, erotiek, macht, wreedheid en schoonheid.
In Mishima’s observatie mengen feitelijk historische gegevens zich met geruchten en fantasieën en met Mishima’s psychologische analyse. Er ontstaan heftige, persoonlijke, verbale confrontaties. Mishima legt de gevoelens, hoop, illusies, perversiteit en frustraties van de vrouwen bloot, als het ware met een zwaard, dat voor hem het symbool was van de intrigerende relatie tussen tederheid en wreedheid. Hierbij komt nog het feit dat de Franse Revolutie in 1789 uitbrak, waardoor bestaande waarden en normen in het 18e eeuwse Frankrijk danig door elkaar geschud werden, hetgeen De Sade en de vouwen niet onberoerd liet.Bron: Elise, catalogus op CD-Rom van de NVA

 

 

 

  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “Ik zoek in december altijd zo naar liefde” van Paul Haenen. Regie: Yvonn Krijnberg. Winnaar van de “Dick Buster-trofee” en de “Goudsche Courant Persprijs”.
  • 7 poppenkast-voorstellingen.

1998:

  • Avonvullende voorstelling: “Jalouzieën” van Haye van de Heijden. Regie: Paul Segaar.
  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “Stanley” (Het verjaardagsfeest) van Harold Pinter. Regie: Koos Schinkel.
  • 8 poppenkast-voorstellingen.

1997:

  • Avondvullende voorstelling: “Vuur in de sneeuw” van Sam Shepard. Regie: Koos Schinkel.
  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “Er na I & II”van Wim de Bie. Regie: Yvonn Krijnberg.
  • 6 poppenkast-voorstellingen.

1996:

  • Avondvullende voorstelling: “Verre vrienden” van Alan Ayckbourn. Regie: René Roza.
  • Eenakter ?: “Kun je ham pekelen” van Connie Palmen. Regie: René Roza.
  • 10 poppenkast-voorstellingen.

1995:

  • Avondvullende voorstelling: “Een doos vol met kruimels” van Neil Simon. Regie: Nelie Gerritsen.
  • Jubileum-voorstelling (25 jaar) met o.a. de eenakter: “Het jubileum” van Anton Tsjechov. Regie: René Roza.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1994:

  • Avondvullende voorstelling: “Prettige feestdagen” van Alan Ayckbourn. Regie: Jo Wolvers.
  • Gouds eenakterfestival (EAF) met 2 eenakters:
    • “Tassen” van David Campton. Regie: René Roza.
    • “Het jubileum” van Anton Tsjechov. Regie: René Roza.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1993:

  • Avondvullende voorstelling: “Bed-kwartet” van Alan Ayckbourn. Regie: René Roza.

 

Vier echtparen van verschillende leeftijd laten ons zien, hoe je soms nou net niet op je partner moet reageren. Aan de andere kant spiegelen wij ons als toeschouwer aan hun onmacht tot aandacht geven aan hen, die om aandacht schreeuwen. Hoe u de afloop ervaart ligt aan uw persoonlijke kijk op het leven: bent u wat pessimistisch van aard of juist een optimist…

Over Ayckbourn: “De schrijver heeft kans gezien om het menselijk (on)vermogen tot communicatie prachtig gestalte te geven”

René Roza

 

 

 

  • ? poppenkast-voorstellingen.

1992:

  • Avondvullende voorstelling: “Hooikoorts” van Noel Coward. Regie: Johan Weerheim.
  • In samenwerking met de toneelverenigingen “Maskerade” en “Spin” een theater-weekend met 3 eenakters.

     

    “Dat was de laatste deel I, II en III” van Harold Pinter. Regie: René Roza.

    “Vuilnis” van Rob Bognàr. Regie: Jo Wolvers.

    “Krapp’s laatste band” van Samuel Beckett. Regie: René Roza.

     

     

     

  • ? poppenkast-voorstellingen.

1991:

  • Avondvullende voorstelling: “Alles in de tuin” van Edward Albee. Regie: Joke Maas.

 

Een stel van middelbare leeftijd -met een zoon- heeft van de spaarcentjes en met een hoge hypotheek een huis gekocht in de buitenwijk van de grote stad. Dit gaat uiteindelijk ver boven hun financiële krachten uit, aangezien zij ook aan het sociale leven in de buurt willen meedoen en niet voor hun buren onder willen doen. Elk dubbeltje wordt omgedraaid, zelfs sigarettenbonnetjes worden gespaard. Dat allemaal om maar lid te kunnen zijn van de exclusieve tennisclub, waar men aan de bar royaal het geld laat rollen om tegenover elkaar de maatschappelijk geslaagde man of vrouw te spelen. Hun zoon bezoekt een dure kostschool. Naar buiten toe geen vuiltje aan de lucht, maar binnenskamers altijd onenigheid om geld. Vrouwlief wil wel een baantje, maar dat zou de buitenwereld het idee kunnen geven dat manlief niet voldoende binnenbrengt. Dus neen, neen, NEEN.De onenigheid verandert in ruzie, steeds weer over geld, geld, GELD.Dan verschijnt een reddende engel, of niet?Joke Maas

 

 

 

  • Gouds eenakterfestival (EAF) met de eenakter: “De woesteling” (De beer) van Anton Tsjechov. Regie: Joke Maas.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1990:

  • Jubileum-voorstelling (20 jaar) met o.a. de eenakter: “Het aquarium” van Gabriel Dagan. Regie: Zeger van der Houwen.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1989:

  • Avondvullende voorstelling: “Reiziger zonder bagage” van Jean Anouilh. Regie: Jo Wolvers.
  • In samenwerking met toneelvereniging “Maskerade” het wagenspel: “Het contract”. Regie: Jo Wolvers.
  • 8 poppenkast-voorstellingen.

1988:

  • Avondvullende voorstelling: “Ik wil Mjoessof spreken” door Valatin Katajef. Regie: Zeger van der Houwen.
  • Avondvullende voorstelling: “Eigen haard is wel wat herrie waard” door Philip King/Anthony Armstrong. Regie: Zeger van der Houwen.
  • 14 poppenkast-voorstellingen.

1987:

  • Avondvullende voorstelling: “Zeeman, pas op” door Philip King/Falkland Cary. Regie: Willem Ouwerkerk.
  • In samenwerking met toneelvereniging “Maskerade” de eenakter: “Help ik leef” van John Tolly. Regie: Albert van Riet.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1986:

  • Avondvullende voorstelling: “De zolderkamer” door Frans Hydra. Regie: Willem Ouwerkerk.
  • 8 poppenkast-voorstellingen.

1985:

  • Kinder-voorstelling voor 4 tot 12 jaar: “Klaartje” van Wim Burkunk. Regie: Willem Ouwerkerk.
  • Avondvullende voorstelling: “Wat doen we met tante” door Philip King/Parnell Bradbury. Regie: Mieke Bruining/Paul Glasbergen.
  • 8 poppenkast-voorstellingen.

1984:

  • Avondvullende voorstelling: “Oma’tje” door R. Feenstra. Regie: Paul Glasbergen.
  • Eenakterfestival Hazerswoude met de eenakter: “Laura” van Dick van Maasland. Regie: Paul Glasbergen ?.
  • ? poppenkast-voorstellingen.

1983:

  • Avondvullende voorstelling: “De muizenval” van Agatha Christie. Regie: Zeger van der Houwen.
  • 17 poppenkast-voorstellingen.

1982:

  • Avondvullende voorstelling: “Lucy’s Baby” van John Patrick. Regie: Cas van Dinter.
  • Kinder-voorstelling voor 4 tot 12 jaar: “Pom, Pam en de Moegnog” van Rainer Hachfeld (Originele titel “Tom, Pam en de Moegnog”). Regie: Zeger van der Houwen.
  • 15 poppenkast-voorstellingen.

1981:

  • Avondvullende voorstelling: “Miranda” van Peter Blackmore. Regie: Jo Wolvers.
  • 3 eenakters:
    • “Het tiende deel” van Atie M. Vogelenzang-de Jong. Regie: Ger Kleijberg.
    • “Help ik leef” van John Tolly. Regie: Ger Kleijberg.
    • “Moet u ook naar Amsterdam” van Wim Povel. Regie: Ger Kleijberg.
  • 13 poppenkast-voorstellingen.

1980:

  • Avondvullende voorstelling: “De lieverdjes” van Jack Popplewell. Regie: Jo Wolvers.
  • Eerste “levende” poppenkast-voorstelling. In totaal 8 poppenkast-voorstellingen.

1979:

  • Avondvullende voorstelling: “Plaza Hotel” van Neil Simon. Regie: Jo Wolvers.
  • Avondvullende voorstelling: “Schat, ik ben er hoor” van Jack Popplewell. Regie: Jo Wolvers.

1978:

  • Avondvullende voorstelling: “Met mes en vork” van Alan Ayckbourne. Regie: Marjan Schultze.

1977:

  • Avondvullende voorstelling: “Beau rivage” van George Batson. Regie: Hans Bandell.
  • 2 eenakters:
    • “Het zwarte kabinet” van Aubrey Feis. Regie: Zeger van der Houwen.
    • “Haut couture” van Barbara van Kampen-Smith. Regie: Zeger van der Houwen.

1976:

  • Avondvullende voorstelling: “Ping zei de klok” van Peter Coke. Regie: Joop Klinge.
  • Avondvullende voorstelling: “Maurits en Marijke onder de treurwilg” van Albert Maurits. Regie: Frido Ritter.
  • Avondvullende voorstelling: “Oscar” van Claude Magnier. Regie: Huub Hermans.

1975:

  • Gouds eenakterfestival met de eenakter: “Steentjes” van “de leden zelf”. Regie: “de leden zelf”.

1974:

  • Avondvullende voorstelling: “Harten twee, harten drie” van Paul Rodenko. Regie: Huub Hansen.

1973:

  • Avondvullende voorstelling: “De heksen van Malta” van Wim Bisschot. Regie: Piet Eelvelt.
  • Avondvullende voorstelling: “Mijn lieve schim” van Jacques Deval. Regie: Hans Vernhout.

1972:

  • Avondvullende voorstelling: “De bemoeial” van Jack Popplewell. Regie: Frido Ritter.

1971:

  • Avondvullende voorstelling: “Grand gala des artistes” van Jim Keulemans. Regie: Albert van Rossum.
  • Avondvullende voorstelling: “Voorschrift van de dokter” van Kurtz Gordon. Regie: Albert van Rossum.